De beste coach ben je zelf

Door inzicht te hebben in je gevoelens,
overtuigingen en reactiepatronen
maak je de beste keuzes
en vind je voldoening in wat je doet.













 
 
 
 

Ik help je tot inzicht te komen door:

  • zonder oordeel naar je te luisteren,
  • te benoemen wat mij opvalt in je verhaal, je woordgebruik,
  • te zeggen welke gevoelens jouw woorden bij mij als medemens oproepen,
  • uitleg te geven over psychologische processen, hoe de sociale systemen werken waarbinnen wij ons bevinden,
  • je verhaal te helpen structureren en te plaatsen binnen de context van je leven, het gezin waar je uitkomt, de invloed van dingen die je hebt meegemaakt,
  • samen met je na te gaan wat belangrijke momenten in je leven waren en hoe je je toen voelde,
  • je te helpen onbewuste gevoelens en overtuigingen in het bewustzijn te krijgen.

Je wordt je eigen coach door:

  • zonder oordeel te kijken en luisteren naar wat er in jezelf leeft,
  • te kijken wat je opvalt in je eigen gedachtengang en woordgebruik,
  • na te gaan welke gevoelens jouw gedachtengang en woordgebruik bij je oproepen,
  • je te verdiepen in de werking van psychologische processen en sociale systemen,
  • je persoonlijke ervaringen, gevoelens, problemen te beschouwen binnen de bredere context van waar je vandaan komt en wat je hebt meegemaakt, en daarin patronen te herkennen,
  • belangrijke momenten in je leven bewust te verwerken door ze zonder oordeel te aanschouwen en de gevoelens die erbij horen te (leren) verdragen en accepteren,
  • alert te zijn op signalen van onbewuste gevoelens en andere informatie die je inzicht geven over je staat van psychisch welbevinden, zodat je keuzes kunt maken die leiden tot meer voldoening en levensgeluk.












 
 
 
 

Intuïtie en emotie

Velen van ons hebben weinig contact met onze eigen emoties. Omdat we van jongs af aan leven naar wat (wij ervaren dat) er van ons verwacht wordt, is het beter om op basis van verstand en logica te leven en beslissingen te nemen. Veel keuzes die we maken zijn hierdoor nauwelijks nog een gevoelskwestie. Boosheid associëren we met machteloosheid en onredelijkheid, daarom worden we niet meer openlijk kwaad. Onverschilligheid en cynisme daarentegen voorkomen dat je gezichtsverlies lijdt.

Als we verdriet hebben, zijn er zo veel vormen van troost en afleiding te vinden dat we niet eens hoeven stil te staan bij de diepere oorzaken van ons verdriet. En op den duur voelen we in het dagelijks leven ook niet veel andere emoties meer dan "leuk" en "irritatie".

Een vergaande mate van zelfcontrole komt in de coachingspraktijk veel voor. Het heeft dan ook allerlei voordelen. Enerzijds hangt het samen met het willen voldoen aan een beeld dat we van onszelf hebben, waarbij we niet zwak willen zijn en niet voor een ander willen onderdoen. Anderzijds is het onderdeel van onze cultuur van maakbaarheid, waarin we situaties die ons een goed gevoel geven actief opzoeken en situaties waarin we ons slecht voelen actief vermijden.

Problemen

Op den duur kunnen er verschillende problemen ontstaan, zoals:
  • Het gevoel hebben dat je vastloopt of dat je leven stilstaat. Omdat je gevoel je normaal gesproken ingeeft wat je voorkeuren zijn, wie je ten diepste bent, waar je gevoeligheden liggen, ontbreekt dit innerlijk kompas wanneer het gevoel grotendeels is uitgeschakeld. Er is ook weinig groei meer in je volwassen leven, omdat een voorwaarde voor innerlijke groei is dat je emoties bewust beleeft. Samenhangend met dit gevoel zijn innerlijke onrust die steeds de kop op steekt en gedachten over het roer radicaal om te willen gooien.
  • Overspannenheid. Door te leven naar een beeld van hoe je graag wil zijn of denkt dat je bent, in plaats van op basis van zelfonderzoek en contact met je emoties, raak je chronisch overbelast.
  • Angst, paniekaanvallen, piekeren, dwanggedachten. Dit kan een bijgevolg zijn van overbelast zijn, maar kan ook ontstaan doordat je chronisch je emoties onderdrukt. Soms word je geplaagd door onverwerkte herinneringen, herbelevingen of dromen, een overweldigend gevoel van somberheid of juist van naderend onheil.
  • Verslaving. Als je weinig contact hebt met wat er in je leeft, ben je gevoelig voor verslaving aan externe prikkels. Je kan verslaafd zijn aan middelen maar ook aan je telefoon, facebook, aandacht, relaties/flirten, uitgaan, nieuwe spullen kopen.

Als je in contact staat met je gevoelens, ervaar je:

  • een gevoel van richting in je leven,
  • keuzevrijheid en het gevoel ruim de tijd te hebben,
  • een sterke intuïtie,
  • creativiteit en spontaniteit,
  • geen chronische stress, omdat je merkt wanneer je overbelast bent en keuzes maakt die stress helpen voorkomen,
  • geen continue honger naar externe prikkels,
  • zelfvertrouwen omdat je niet bang bent voor angst/boosheid/innerlijke pijn,
  • zelfvertrouwen omdat je niet bang bent voor (de gevoelens en invloed van) anderen,
  • gezonde kwetsbaarheid in relaties met anderen, omdat je intimiteit kunt ervaren en voor jezelf opkomt,
  • het vermogen om pijnlijke herinneringen bewust te ervaren en te verwerken.

Door meer in contact te komen met je emoties, loop je minder snel (opnieuw) vast, leer je problemen oplossen en ervaar je meer voldoening van de dingen die je doet. Bovendien zullen je relaties met anderen verbeteren doordat je eerlijk bent over je gevoelens en je grenzen aangeeft.




Gevoelens verdragen

Gevoelens van lusteloosheid, verveling en somberheid horen bij het leven. Deze gevoelens dwingen ons tot bezinning en bezinning leidt tot verandering. Je altijd goed willen voelen betekent stilstand. Vanuit verveling ontstaan creativiteit en vernieuwing. In een maatschappij waar presteren de norm is, durven we vaak niet eens meer niets te doen.

De paradox is dat we door niets te doen juist ontzettend kunnen groeien, waarbij periodes van (ogenschijnlijke) stilstand zich afwisselen met uitbarstingen van productieve energie.

Een coachingtraject aanvullen met het oefenen van meditatie en mindfulness brengt enerzijds ontspanning bij overbelasting, anderzijds helpt het bij het leren verdragen van negatieve gevoelens, zelfreflectie en groei.












 

Blokkades en faalangst

De angst voor afwijzing en om te falen kan maken dat we in ons volwassen leven (onbewust) bepaalde uitdagingen uit de weg gaan. In het werk kan dit een grote belemmering vormen. Want juist door het anders dan anders te doen, kan je iets betekenen, kan je het verschil maken, kan je meer jezelf worden en groeien als mens. Maar zelfsabotage, zelfkritiek, uitstelgedrag, vermijdingsgedrag, zelftwijfel en faalangst oefenen vaak op een onbewust niveau hun negatieve invloed uit en laten zich niet zomaar verbannen. Sterker nog, als je angst negeert wordt hij steeds groter.

Groeien is verwerken

Wij zijn allen uniek. Toch zijn we ook sociale wezens en daardoor gevoelig voor sociale druk in de vorm van normen en waarden. Wat “normaal” is wordt bepaald door een meerderheid van mensen en door bepaalde bekende figuren die via tv en andere media een voorbeeld geven. Het is “normaal” om niet al te veel van deze norm af te wijken.

Als we dat wel doen, roept het dikwijls gevoelens van spanning en afwijzing op. Wat zal men wel niet van mij denken? Je moet sterk in je schoenen staan om het helemaal anders te doen, en de onvermijdelijke reacties van anderen hierop te kunnen incasseren.

Juist innovatieve mensen zijn van kleins af aan gewend om kritiek te krijgen - in de vorm van bezorgde ouders, onzekere klasgenoten en vermoeide leraren die liever “normale” kinderen zien. De maatschappij geeft het opgroeiende kind steeds dezelfde boodschap: om geaccepteerd te worden, erbij te horen, zal je je normaal moeten gedragen.

Gevoelens van afwijzing dragen we vaak lang met ons mee. Deze gevoelens worden steeds weer opgerakeld in het heden, op momenten dat we ons vernederd, afgewezen, uitgelachen voelen.

Waar de pijn zit

"To face your fears” is wat je te doen staat. Maar dan wel door eerst goed te onderzoeken waar de pijn eigenlijk zit. Het verwerken van pijnlijke jeugdherinneringen staat vaak centraal bij het opheffen van blokkades in het heden. Ongemerkt nemen we de gevoelens uit onze jeugd de rest van ons leven altijd met ons mee. En ergens weten we vaak wel dat het niet goed voelt, maar durven we geen consequenties te verbinden aan wat we eigenlijk (niet meer) willen. De consequentie is namelijk altijd: het onbekende tegemoet en weggooien wat we nu hebben. De consequentie is ook: afgewezen, bekritiseerd, beschimpt worden door anderen. Onbegrip, bezorgdheid, zelfs boosheid, van onze naasten omdat we zo’n stom en roekeloos besluit hebben genomen.

Innoveren is door dit alles zoveel meer dan nieuwe ideeën bedenken. Innoveren is leren om te incasseren, en om los te laten van wat als algemeen geaccepteerd gedrag wordt beschouwd.

Discipline en focus

In deze context betekent discipline niet zozeer jezelf bij de kladden grijpen of is-het-nou-afgelopen-met-dat-gezeik.

Eerder omgekeerd, discipline is puur zelfacceptatie en het onderzoeken van je grenzen en beperkingen. Wie zijn grenzen heeft geaccepteerd, kan de aandacht eindelijk de goede kant op richten, namelijk in zichzelf in plaats van alleen maar buiten zichzelf. Want wat je aandacht geeft, groeit en dat geldt ook voor je eigen talenten en dromen. Wat je echt wilt, is zelfs vaak al dichterbij dan je denkt.

Het accepteren van angst als onderdeel van het leven is bevrijdend en maakt dat energie weer gaat stromen. En maakt dat je uiteindelijk de moed en de focus kunt vinden om wél je hart te volgen.